spot eşya ikinci el fiyatları ile allah bizimle34 bugün sizlere bugün gzel bilgileri yazan spot eşya ikinci el fiyatları diyorki İslâm âleminin ikinci hastalıktan ancak, İslâmiyet’in ulvi .^•iyelerini birbirine bağlayan sıtlkı, doğmiuğu ihya edip ya-zaman kurtulabileceğini, bunun için de “Bütün enva-ıvlakizbdir, yalancılıktır.” dediği küfrü; riyakârlık, dalkavukluk, nifak, münafıklık gibi bilumum çeşitleri ile birlikte içti-nıai hayattan çıkarılması gerektiğini hatırlatmıştı.Bediüzzaman, şark ve garp kadar birbirinden uzak olan sıdk ve kizb, siyasî propagandalar yüzünden birbirine karışarak
beşeriyetin kemalât kıstaslarını da karıştırdığı için insanların bunları ayırmakta zorluk çektiklerini bildiğinden; İslam tarihinden bazı ibretli hadiseler anlatıp Peygamberimizin (asm) hayatından ve Sahabelerin yaşayışlarından çeşitli örnekler vererek o karışıklığı ortadan kaldımnaya çalışmıştı.
Sözlerinin devamında bir diğer hastalık olan adavete muhabbet meselesini ele aymış, insanların bilhassa hisleri ile hareket ettikleri zaman düştükleri bu hatadan kurtulmalan-mn yollarını göstermişti.
Beşeriyetin tarih boyunca yaşadığı büyük savaşlarla, adavetin ve husumetin ne kadar dehşetli mezalime sebep olduğunu gördüğünü anlattıktan sonra da artık husumetin vaktinin bittiğini ifade etmiş, “Muhabbet, uhuvvet, sevmek İslâmi- \ yet’in mizacıdır, rabıtasıdır.” diyerek Müslümanların bu zaafa hayatlarında asla yer vermemeleri gerektiğini hatırlatmıştı.
İngilizler başta olmak üzere bazı Batılı devletlerin, İslâ âleminde hızla yayılan milliyetçilik fikirlerini istismar edere Müslümanlar arasına fitne, fesat sokma gayretlerine karşı da “Hakiki milliyetimizin ruhu, esası İslâmiyet’tir.” sözleri ile dinin yegâne birleştirici unsur olduğunu nazara vermişti.
Bilhassa “İslâmiyet milliyetinin sadefi ve kalesi olan hakık iki kardeş” diye vasıflandırdığı Arapları ve Türkleri muhatap
454/Allah Bize Yeter
almış ve onların, ehl-i imanı birbirine bağlayan nuranî rabıtaları canlandırarak insanların milliyet yerine din etrafında kenetlenmelerini temin etmelerini istemişti.
Çünkü onların, himmetlerini milletlerine hasrettikleri ve diğer İslâm milletlerini de aralarına alarak nuranî bir silsile olan uhuwet-i İslâmiye ile birbirlerine bağlandıkları takdirde, çeşit çeşit sâri hastalıklar hâlinde intişar eden istibdadı yıkarak sulh u umumiyi temin edeceklerini ve yalnız Müslümanların değil nev-i beşerin de sabahının olacağını, baharının geleceğini ifade etmişti.
İstikbale ait daha pek çok beşareti ihtiva eden hutbesini “Yaşasın sıdk! Ölsün yeis! Muhabbet devam etsin! Şûra kuvvet bulsun! Bütün levm ve itap ve nefret, heva ve hevese tabi olanlara olsun. Selâm ve selâmet, hüdaya tâbi olanlar üstüne olsun.” duasıyla bitirmişti.
O gün her hitabında bütün Müslümanlara seslenen Bedi-üzzaman’ın bu hutbesi yalnız oradaki cemaate münhasır kalmamış, bir hafta içinde iki sefer bastırılıp dağıtılmış ve devlet, millet mabeyninde ma’kes bulmuştu.
Lâkin hayata aksetmesine OsmanlI’nın ömrü yetmemişti.
Namazdan sonra tenhalaşan caminin bir köşesinde arkadaşımla münavebeli olarak Hutbe-i Şamiye’yi sesli bir şekilde okuyunca; zihnimizde şekillenen müşahedeyi arkadaşım seslendirdi.
“Her şey yüz sene önceki gibi.”
“Eseri okudukça insanda zamanın durduğu intibaı uyanıyor.”
“Zaman geçse, nesiller değişse de şartlar pek değişmemiş.”
•İslâm âlemi, hatta bütün beşeriyet, Hutbe-i Şamiye’de ser-jedilen fikirlere her zamankinden daha çok muhtaç.”
"Milletler o İslâmî hasletleri yaşamaya müheyya ama devlet ve siyaset adamları muarız.”
■‘Bediüzzaman şimdi hayatta olsa ve kendisinden öyle bir lıitap istenseydi, aynı şeyleri söylerdi.”
“0 da öyle yapmış zaten.”
“Ne yapmış?”
“İkazlarına rağmen neticenin değişmediğini görünce ilk olarak 1922 yılında eseri İstanbul’da Arapça olarak neşretmiş.”
“Sonra?”
“1952 yılında da Türkçeye çevirerek yayınlamış.”
“Said Nursî’nin o hutbeyi verdiği zaman da, eser hâline getirip yayınladığı ve tercüme ettiği zaman da manidar.”
“Neden?”
“Alem-i İslâm dağılmak üzere iken vermiş o hutbeyi. Tam zamanında isabetli ikazlarda bulunmuş. Lâkin devlet adamları ve cemiyetin önde gelen isimleri sesine kulak verme* ğinden ikazları neticesiz kalmış.”
“Eseri tercüme ettiği zamanın özelliği ne?”
“O zaman da, Türk devletinin ve İslâm milletlerinin, içine düştükleri manevî buhrandan siyasî çıkış yolları aradıkları zaman.”
“Hakikaten manidar.”
“Şayet devlet adamları onun o zaman orada söylediklerine kulak verselerdi, muhtemelen Osmanlı yıkılmaz, İslâm âlemi parça 1 a nma zd ı. ”
“Haklısın.”
“Eseri tercüme ettiği zaman muhtevası nazar-ı itibara alınsa idi, bu günkü keşmekeştik ve başıboşluk yaşanmazdı.”
“Ne yazık ki alınmamış.”
“Bunlardan çıkan netice de manidar.”
“Nasıl bir sonuç çıkmış?”
“Said Nursî, asrın adamı sıfatı ile ikaz vazifesini tam zamanında, en tesirli bir şekilde defalarca yapmış ama ‘gaflet içindeki büyük kafalar’ onu anlamamışlar.”
“Veya anlamak istememişler.”
“O günlerde yaptığı ‘Risale-i Nur’u anlamıyorlar yahut anlamak istemiyorlar.spot eşya ikinci el fiyatları Beni skolastik bataklığı içinde saplanmış bir medrese hocası zannediyorlar. Ben bütün müspet ilimlerle, asr-ı hazır fen ve felsefeyle meşgul oldum. Bu hususta en derin meseleleri hallettim. Hatta bu hususta bazı eserler telif eyledim. Fakat ben öyle mantık oyunları bilmiyonım, felsefe düzenbazlıklarına kulak vennem. Ben cemiyetin iç hayatını, manevî varlığını, vicdan ve imanını terennüm ediyorum. Yalnız Kur’ân’ın tesis ettiği Tevhid ve iman esası üzerinde işliyorum ki, İslâm cemiyetinin ana direği budur.’ şeklindeki sitemi boşuna değil demek.”
Emeviye’nin ana direğinin dibinde hatırlamıştık bu haklı sitemi. Sitemin değilse de ikazın muhatabı olduğumuzu düşünerek İslâm cemiyetinin ana direği mesabesindeki temel esaslarına sımsıkı sarılmaya karar verdik.
Allah Bize Yeter \ 457
^jlınimiz İslâm cemiyeti tabirine takılıp kalınca hatırladık fileyi. Gece kimseye söylemeden otelden ayrıldığımız için *^' ıiierak ettikleri muhakkaktı. Telefon ederek bulundukla-yeri öğrenip yanlarına gitme imkânımız varsa da öğlen na-''liızıada Emeviye Camii’ne geleceklerini bildiğimizden öyle ()irteşebbüste bulunmadık.
gu dünyevî düşünceler yüzünden caminin uhrevî havası ile kalbi irtibatımız inkıtaa uğradığından bunu fırsatı bilerek bir şeyler yiyip içmek ve biraz gezmek maksadıyla dışarı çıktık.
Aralarında Hicaz Tren İstasyonu’nun da bulunduğu yüz yirmi civarındaki Türk eserinden birkaç tanesini daha gezmek istediysek de ekseriyeti yapılış maksadının dışmda kullanıldığı için ancak uzaktan görerek geri döndük.
Camiye yaklaştığımız sırada, ilk hitabı solo hâlinde yükselip tekrarı koro eşliğinde devam eden Ezan-ı Muhammedi okunmaya başlandı. Bu uhrevî hazzın da tedaisiyle Şamîı Hafız Tevfik hissiyatı içinde girdik Emeviye’ye.
Gerçi onun gibi elimizden tutup Bediüzzaman’ın hutbesini dinlemeye götürürken, “Bu zat meşhur Molla Said'dir. Ona iyi bak, ilerde ona hizmet edeceksin.” diye beşarette bulunan ehl-i kalp bir baba yoktu ama yanımızda “Hutbe-i Şami-ye” vardı. Onu da hususan buraya gelirken tekrar tekrar okuduğumuz için o hadiseyi tahayyül etmekte fazla zorluk çekmedik.
Camide geçen fecir, seher ve sabah faslında, solgun ışıklar arasında ibadet ve zikirle meşgul olduğumuz için eseri temaşa etme fırsatı bulamamıştık. Şimdi gündüz gözü ile camiyi yeniden seyre başladık.
458/Allah Bize Yeter
Bağrında Yahya Aleyhisselâmın muazzez naaşım ve Haz-ret-i Hüseyin’in mazlum başını da barındırdığı için nebevi bir ulviyete bürünen Emeviye’nin her yeri, insanın hayal hassasını hareketlendiren kavisli hatlarla, ince desenlerle ve açık renklerle şekillenmişti.
Her hâli ile müstesna bir eserdi Emeviye. Külliye müştemilâtı olmasa da geniş alanı, yüksek tavanı, ferah odaları, serin eyvanları ile aynı zamanda mektep, medrese ve kütüphane vazifelerini de ifa ediyordu.
Daha mühiınmi, insanların camiyi kendilerine haneleri kadar yakın bulmaları ve rahat edip huzur duymalarıydı. Bu hissin de tesiriyle mabedin bünyesinde her türlü hayat hâli yaşanıyordu.
Kimi ön tarafta ibadetle, zikirle meşgul oluyor, kimi kütüphane raflarının bulunduğu yerlerde kitap okuyor, ders çalışıyor, kimi de tefekkür ediyordu. Çocukları ile gelip geri taraftaki bir köşeye yerleşerek dinlenen aileler veya yüzünü kıbleye dönüp müeddep bir şekilde yan üstü yatarak muhtemelen ölümü murakabe eden insanlar vardı.
Biz, görevlilerinde resmî daire telakkisi hâkim olduğu için serbest harekete müsaade edilmeyen, kitaba pek yer verilmeyen, nadiren verilen yerlerde de Diyanetin neşriyatından başka kitap bulundurulmayan camilerimizde bu gibi hayat hâllerini görmeye alışkın olmadığımızdan, biraz dinlenerek mekâna alışmak yerine hemen işe başladık.
İlk olarak, Kerbelâ şehidi Hazret-i Hüseyin’in (ra) kesik başının bulunduğu medfun olduğu makama gittik. Sonra da içinde Hazret-i Yahya’nın (as) kabrinin bulunduğu türbeyi ziyaret ettik.
Allah Bize Yeter \ 459
, l^sek kubbeli dikdörtgen yapının, kemerli pencereler-^Üteşekkil duvarının önünde diz çöktük, dökme gümüş 32lara tutunduk ve Kur’ân-ı Kerim’de adına aşina oldu-^ırıuz o büyük peygamberi tazimle selâmladık.
Bir peygamber huzurunda olmanın manevî hazzıyla çar-pja yüreğimizi, Fatihalar ve secde-i şükranlarla bir nebze ı^şlün ettikten sonra, duygularımızın ihtişama doymasını sağ-İjmak için nazarlarımızı serbest bıraktık.
Emeviye, gerçekten de muhteşem bir mabetti. Her şeyi ile kendine has hususiyetler taşıyordu. Kıbleye doğru düzgün saflar hâlinde dizilen sütunların iftiharla taşıdıkları tavanın ahşap tezyinatı, Arap sanatının en güzel örneklerinden birini leşkil ediyordu.
Geniş bir alanı kaplayan caminin her yeri ince ince işlenmiş, her taşın, ahşabın veya madenin yerini sevmesine hususi bir itina gösterilmiş olmalı ki asırlardır hiç biri yerinden kı-mıldamamıştı.
Şam’daki pek çok mabette ve türbede görülen maddî mübalağa burada yoktu. Her şey makul, muvazeneli ve birbiri ile mütenasipti. Bu cihetiyle de başta Halep Kalesi muayede salonu ve Zekeriya Aleyhisselâmın kabrini sinesinde saklayan Zekeriya Camii olmak üzere Suriye’deki pek çok mimarî esere sanat ve ilham kaynağı olması da bunu gösteriyordu.
Bu itibarla Emeviye’ye, bütün Bilâd-ı Şam’ın şiarı nazarı ile de bakılabilirdi. Lâkin biz o anda Emeviye’nin bu cihetini düşünüp tezyinatını temaşa etmekten ziyade, bir asır kadar önce içinde verilen ve âlem-i İslâm’ın istikbaline ait mühim mesajlar ihtiva eden hutbe hadisesini hayalen de olsa bir daha yaşamak istiyorduk.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder